The Black Box Fallacy

Valkuilen over Convergence Culture benadering
Een van de valkuilen over participerende kijkers binnen de Convergence Culture benadering, die Jenkins al in een vroeg stadium de kop in wil drukken, is dat deze benadering slechts een technologisch proces beheert waarin deze verschillende media samenbrengt in een apparaat.

“Instead, I want to argue that convergence represents a shift in cultural logic, whereby consumers are encouraged to seek out new information and make connections between dispersed media content. (…) Convergence does not occur through media appliances – however sophisticated they may become. Convergence occurs within the brains of individual consumers.”

“Convergence does not occur through media prinses” Is een belangrijke opmerking van Jenkins om niet verleid te worden tot de ‘The Black Box Fallacy’ (BBF). De BBF is een tegenwerping, een tegenwerping op de bewering dat alle media uiteindelijk zullen worden geïntegreerd in één, door een grote elektronica fabrikant gemaakte, niet transparante doos. Dit argument wordt onderuitgehaald in een artikel van de ‘Technology Review’ door de beschrijving van de volgende vijf processen, deze processen beschrijven de verschillen in de terminologie van convergence:

Technological Convergence: de digitalisering van alle media content.
Bijvoorbeeld: het inscannen van foto’s zodat ze verzonden kunnen worden via email of op een website gepubliceerd kunnen worden.

Economic Convergence: de horizontale intergratie van de entertainment industrie.
Bijvoorbeeld: een bedrijf als Apple die naast het verkopen van computers zich steeds meer bezighoud met het verkopen van content als muziek en film.

Social or Organic Convergence: gebruikers strategieën om te kunnen navigeren in een nieuwe informatie omgeving.
Bijvoorbeeld: een tiener die muziek kan luisteren via webradio, daarnaast aan het schrijven is op zijn persoonlijke Twitterblog terwijl een homevideo wordt ge-upload op YouTube.

Cultural Convergence: de explosie van nieuwe vormen van creativiteit op de kruispunten van verschillende mediatechnologieën, industrieën en gebruikers.
De gemiddelde mens heeft hierdoor de gereedschappen in handen gekregen om content te produceren, te archiveren en te laten circuleren. Daarnaast moedigt het transmedia storytelling aan: de ontwikkeling van content over meerdere platvormen met het idee dat elk platform de gebruikers op zijn beste manier benaderd. Bij transmedia storytelling kan een verhaal in eerste instantie beginnen als een televisieshow, in de verhaallijn doorgaan in een film en afsluiten in een videogame. Bijvoorbeeld: Spiderman; de strip, de film deel 1,2 en 3 en daarnaast de game.

Global Convergence: de culturele hybriditeit die resulteert uit de internationale circulatie van media content. De kruisbestuivingen van culturen die daardoor media content op hun beurt weer beïnvloeden.
Bijvoorbeeld: Quintin Tarantino die KILL BILL vol 1&2 (2003,2004) maakt en compleet geïnspireerd is door de Aziatische  cultuur en zijn film heeft gebaseerd op Japanse Animé.

De content van een medium kan dus wel verschuiven, het kan haar publiek wel veranderen en het kan haar sociale status verhogen of vervagen, maar als een medium eenmaal zichzelf heeft gevestigd blijft het een deel van het medialandschap. Een alles overstijgend medium zal er dus niet komen.

Zo wordt de term convergence dus op veel manieren gebruikt en daar is alertheid bij geboden. Zo zal er gerefereerd worden naar deze paragraaf om duidelijk te maken als het over een andere vorm van convergence gaat dan die van Jenkins zoals beschreven in het citaat.